به گزارش پایگاه خبری حامیان ولایت؛ ششمین روز از جشنواره فیلم فجر را شاید بتوان یکی از بهترین و همچنین شلوغ ترین روزهای جشنواره تا به امروز قلمداد کرد؛ روزی که اهالی رسانه و مخاطبان، یک دل سیر خندیدند و بعد از آن هم با واقعیت های تاریخی دهه 60 روبه رو شدند.
«خوب، بد، جلف» اولین فیلمی بود که روز گذشته ساعت 15:30 دقیقه برای حاضران در کاخ جشنواره به نمایش در آمد، فیلمی که پیمان قاسم خانی برای اولین بار در مقام کارگردان در آن حاضر شده بود و اتفاقا توانسته بود اولین فیلمش را یک کمدی تجاری به معنای واقعی بسازد، فیلمی که قطعا در سال آینده یکی از پرفروش ترین ها لقب خواهد گرفت.
اولین اثر قاسم خانی، روز گذشته توانست تقریبا تمام مخاطبان را تا آخرین لحظه با خود همراه کند، فیلمی که باعث شد در نشست نقد و بررسی آن، بسیاری از اهالی رسانه، از این کارگردان برای ساخت آن تشکر کرده و بگویند: «بالاخره بعد از چند روز یک دل سیر خندیدیم» و انصافا هم باید گفت که قاسم خانی به خوبی مخاطب را می شناسد و می داند که برای ساخت یک فیلم تجاری، نیازمند چه مولفه هایی است.
این همه ماجرا نیست، چرا که «خوب، بد و جلف» 3 تهیه کننده داشت، ولی تنها عبدالله اسکندری و محسن چگینی به عنوان تهیه کنندگان آن در نشست حضور داشتند و محمد امامی، تهیه کننده دیگر این فیلم به خاطر پرونده قضایی اش و اختلاس بزرگ صندوق فرهنگیان، در حال حاضر در زندان به سر می برد و اجازه حضور در نشست را نداشت.
محسن چگینی، تهیه کننده این فیلم درباره میزان شراکت امامی در روند تولید و آینده این فیلم گفت: امامی 50 درصد در این فیلم شریک هستند و باید منتظر تعین تکلیف پرونده قضایی وی باشیم تا بعد درباره آن صحبت کنیم.
یکی دیگر از سوالات حاشیه برانگیز خبرنگاران، درباره دیالوگ های اروتیک و اعمال ممیزی بر فیلم بود، پرسشی که قاسم خانی با خنده در پاسخ به آن گفت: حتما فیلم بعدی ام را با دیالوگ های اروتیک می سازم، با این حال معتقدم که باید متناسب با فیلمنامه صحنه ها و دیالوگ های اروتیک در فیلم وجود داشته باشد، مسئله ای که در طبقه حساس شاهد آن بودیم، ولی چون «خوب، بد، جلف» فیلمی کمدی و معمایی است، نیازی به این دیالوگ ها نداشت.
بعد از پایان نشست، نمایش فیلم «آذر» اولین ساخته محمد حمزه ای، آغاز شد، فیلمی که شیرینی های خنده مخاطبان از «خوب، بد، جلف» را تلخ کرد و باز هم به معضلات اجتماعی آن هم با نگاه و رویکردی تکراری پرداخته بود، فیلمی که نتوانست برخی از مخاطبان را تا پایان با خود داشته باشد، البته نه به خاطر ضعیف بودن، بلکه به خاطر تکراری بودن سوژه و دلزدگی مخاطبان از تماشای چندین سوژه تلخ و تکراری پشت سر هم در طول 6 روز برگزاری جشنواره.
البته این همه حواشی روز گذشته جشنواره نبود، در حقیقت هر ثانیه ای که عقربه های ساعت به 20:30 دقیقه نزدیک می شدند، بر تعداد جمعیت ایستاده در صف برای تماشای «ماجرای نیمروز»؛ شاهکار سینمایی ایران، افزوده می شد، جمعیتی که شاید بتوان گفت نظیر آن برای تماشای «بادیگارد» ابراهیم حاتمی کیا در جشنواره قبلی، آمده بودند، فیلمی که سید حسن قاضی زاده هاشمی، وزیر بهداشت، صادق زیباکلام ، ابراهیم حاتمی کیا و بسیاری از هنرمندان شناخته شده کشور به تماشای آن نشستند.
«ماجرای نیمروز» را شاید بتوان تنها فیلمی دانست که تنها به تعداد انگشتان دست، ناراضی داشت، البته آن هم نه به خاطر نوع روایت، فرم و داستانش، بلکه به خاطر زمان تقریبا طولانی اش. آخرین ساخته مهدویان بعد از پایان نمایش هم با واکنش های جالبی همراه بود، از تایید بسیاری از هنرمندان تا این عبارت حسین یاری: «نه تنها امشب دیگری فیلمی را نخواهم دید، بلکه شاید تا 2 حتی 3 روز آینده هم فیلمی نبینم؛ چرا که نمی خواهم حس خوب تماشای این فیلم به این زودی ها از بین برود.»
نشست نقد و بررسی «ماجرای نیمروز» نیز حاشیه های خاص به خود را داشت؛ از درگیری لفظی گبرلو با عکاسان بر سر جایگاه مخصوص به عکاسان، تا واکنش هادی حجازی فر به این مهم با گفتن جمله «اگر لازمه الان وارد عمل بشم!».
نشست این فیلم، تنها نشستی بود که همه اهالی رسانه در آن به تمجید از فیلم پرداخته و آن را شاهکار سینمایی دانستند، البته برخی سوالات امنیتی نیز پرسیده شد، سوالاتی که محمود رضوی، تهیه کننده فیلم برای تک تک آنها پاسخ های دقیق داشت و خبرنگاران را قانع کرد.
یکی دیگر از اتفاقات جالب روز گذشته، شلوغی بیش از حد کاخ جشنواره بود تا جایی که نه تنها پارکینگ های در نظر گرفته شده برای مهمانان جوابگوی حجم ماشین ها نبود، بلکه در کنار مسیر منتهی به کاخ نیز جایی برای پارک خودروها وجود نداشت، هر چند که تعطیلات آخر هفته یکی از دلایل مهم برای این شلوغی محسوب می شد، ولی نباید همزمانی اکران «خوب، بد، جلف» و «ماجرای نیمروز» را هم در آن نادیده گرفت.
امیدهای سیمرغ از راه می رسند...
فارغ از پاره ای جزییات خرد تصویرسازی که می تواند گافهای طراحی صحنه قلمداد شود کلیت "ماجرای نیمروز" به شدت استاندارد و پر از تصویر بکر برای یاآوری دورانیست که سالها بود محصولی استاندارد از آن ندیده بودیم. فیلم البته کاملا منطبق بر تاریخ نیست و بخصوص رگه های عاشقانه ای که به فیلم داده شده موجبات ایجاد ظن تحریف واقعیت شده اما مهدویان هم ادعای بازسازی واقعیت را نداشته و هدفش ساخت یک درام تاریخی سیاسی بوده و البته که در این حیطه کاملا موفق است و یقینا یکی از امیدهای سیمرغ کارگردانی به شمار می رود.
یک کمدی قاعده مند
فیلمنامه نویسی در همه جای دنیا راهی بوده برای ورود به حیطه کارگردانی و در ایران هم داشته ایم امثال فخیم زاده و داوودنژاد را که با فیلمنامه نویسی جذب کارگردانی شده اند. پیمان قاسم خانی تازه ترین سناریستی است که وارد حیطه کارگردانی شده است. "خوب، بد، جلف" اولین تجربه کارگردانی پیمان بعد از نزدیک به دو دهه فیلمنامه نویسی یک کمدی آبرومند است.
پیمان سعی زیادی در خرق عادت و افکندن طرحی نو در کارگردانی نداشته و صرفا کوشیده مطابق با الگوهایی که پیشتر در کمدی نویسی سینمایی داشته و آخرین نمونه اش "طبقه حساس" بود در عین شوخی با سینما و آدمهایش تجربه اندوز کارگردانی باشد.
"خوب بد جلف" کمدی قاعده مندی است که ابتدا، انتها و میانه متناسب و پر و پیمانی دارد. فیلم شمایل آشنای پژمان جمشیدی و سام درخشانی از سریال "پژمان" را محوریت خود دارد و با قرار دادن آنها در دل موقعیتهای متفاوت است که طنز ایجاد می شود. این موقعیتها که به شدت هم متنوع و در دل نماهای متکی بر اکت هستند سبب ساز خلق یک کمدی سینمایی خوب در مختصات سینمای ایران شده اند؛ فیلمی که یقینا اکران خوبی هم خواهد داشت.
جدایی آذرنگ از آذر
"آذر" نام محمد حمزه ای را بعنوان کارگردان دارد اما از یک طرف خط داستانی زن گرایانه آن و از طرف دیگر فضایی خاکستری که بر کل درام سایه انداخته فیلم را امتداد منطقی "شیفت شب" می کند که نیکی کریمی آن را ساخته بود.
چندان هم عجیب نیست؛ تهیه کننده "آذر" و البته بازیگر نقش اولش خود نیکی کریمی است و جای جای فیلم حتی رگه های میزانسنهای مطلوب این بازیگر دیده میشود.
تنها ماندن زنی تنها و تکیه بر پخش پیتزا با موتور برای گذران زندگی و بیرون کشیدن شوهر از زندان، در تقابل با پیرمردی از اقوام که مخالف رفتارهای این گونه زن است گره اول و وسط و آخر فیلم را شکل می دهد. گرهی که سالها پیش از این تهمینه میلانی در "واکنش پنجم" با بازی خود نیکی کریمی حسابی به آن پرداخته بود.
اینکه چرا کریمی مجددا سراغ چنین سوژه مستعملی برای فیلمسازی رفته عجیب است و البته یک پسرفت در کارنامه او بخصوص که "آذر" اجرای بدی هم دارد و از آن بدتر بازی بازیگران پیرمرد و پیرزن "فروشنده" اصغر فرهادی در این فیلم است که گویا با همان درونیات کاراکترهای فیلم فرهادی درگیر این فیلم شده اند!
فیلم البته می کوشد از جایی به بعد دروغگویی آدمیان را به عنوان عنصری جهت تعلیق مورد استفاده قرار دهد که البته این استفاده هم فقط اثرگذاری مقطعی برای فیلم دارد.
سوژه ملتهب و بازی پراغراق
"پشت دیوار سکوت" مسعود جعفری جوزانی روایتیست از ماجرای ورود خونهای آلوده به ایران و ابتلای برخی از بیماران خونی به هپاتیت و ایدز. جوزانی نقش اصلی فیلمش را به دخترش سحر جعفری جوزانی سپرده و شاید بزرگترین اشتباه فیلم همین باشد چون جدیت و التهابی که در سوژه وجود دارد ابدا از کانال این بازیگر به مخاطب منتقل نمی شود.
جوزانی به خوبی ترکیب تصویری فیلم خود را چیده و سراسر اثرش حتی یک گاف روایی به چشم نمی خورد. بازیهای آرمان درویش و مهدی احمدی بعنوان دو رقیب عشقی هم خیلی خوب از کاردرآمده اما بازی تیپیکال سحر جعفری جوزانی بشدت به فیلم آسیب زده است.
"پشت دیوار..." اگر بخواهد در اکران عمومی توجهات بیشتری را جلب کند قطعا باید مجددا تدوین شده و برخی سکانسهای پراغراق جعفری جوزانی از آن حذف شود.
روایت زندگی قهرمانان زن
مستند "صفر تا سکو" را سحر مصیبی ساخته و به واسطه حضور مهتاب کرامتی درقامت تهیه کننده اش است که کنجکاوی مخاطبان جشنواره را موجب شد. فیلم داستان زندگی سه خواهر ورزشکار شهربانو، سهیلا و الهه منصوریان را روایت میکند که در رشته رزمی ووشو قهرمان آسیا و جهان شدهاند.
شهربانو منصوریان قهرمان پنج دوره مسابقات جهانی، الهه منصوریان فاتح سه دوره رقابتهای جهانی و سهیلا منصوریان هم دارای مدال طلای بازیهای آسیایی است.
"صفر تا سکو" سعی می کند با نوعی فاصله گذاری میان مخاطب و سوژه ماجراهای پرفراز و نشیبی که هر یک از این قهرمانان در جهت رسیدن به موفقیت را پیموده اند روایت کند. فیلم فضای گرم و صمیمانه ای دارد همین گرمی لحن کمک می کند بعدتر به هنگام اکران در سینما حتی بصورت محدود هم جلب توجه کند.
منبع : حامیان ولایت
